Fragment strony tytulowyj dziela: "Sztambuch Slaski" Bartlomieja Paprockiego wydanego w l. 1607-1609 w Brnie.

Znak herbowy Gornego Slaska jest kontynuacja orla herbowego Piastow Gornoslaskich, wladcow Opolskich, Cieszynskich i Raciborskich. Juz w XIII wieku wyobrazany byl jako orzel z rozwinetymi skrzydlami, bez przewiazki i innych uposledzen heraldycznych. W wieku XV przedstawiany by jako zloty orzel w koronie na blekitnej tarczy. W takim wyobrazeniu uzywany byl do polowy wieku XVII jako znak ksiestwa Cieszynskiego, a na mocy testamentu ostatniego Piasta Opolskiego i Raciborskiego, Jana Dobrego z 1532 roku, jest znakiem przyslugujacym prawnie "na tarczach i sztandarach" wszystkim obywatelom i instytucjom na tej ziemi dzialajacym dla jej dobra i slawy.